Storythai

:: สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด

:: สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน

:: เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป

:: ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า

:: เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน

:: คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน

:: เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ

:: จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป เราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจ

:: เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม

:: หรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ

:: แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง

:: บางทีสิ่งที่เราทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้เค้ารำคาญ

:: แต่เราทำไปเพราะเรารักเค้าจริงๆ

:: เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิท

:: เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้ด้วยความจริงใจ

:: เค้าเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม

:: สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ

:: แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง

:: เค้าไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น

:: ทำไมเค้าไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่เค้าลืมไป

:: กับคนที่หวังดีกับเค้าแต่เค้าไม่เคยมอง

:: เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป

:: เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี

ฝากไดนี้ด้วยนะ http://miguel.storythai.com

ฝากนี้ด้วย

http://photo.pratoo.com/?id=13736
http://photo.pratoo.com/?id=13738
http://photo.pratoo.com/?id=14090


 

:: สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด

:: สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน

:: เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป

:: ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า

:: เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน

:: คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน

:: เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ

:: จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป เราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจ

:: เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม

:: หรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ

:: แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง

:: บางทีสิ่งที่เราทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้เค้ารำคาญ

:: แต่เราทำไปเพราะเรารักเค้าจริงๆ

:: เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิท

:: เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้ด้วยความจริงใจ

:: เค้าเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม

:: สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ

:: แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง

:: เค้าไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น

:: ทำไมเค้าไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่เค้าลืมไป

:: กับคนที่หวังดีกับเค้าแต่เค้าไม่เคยมอง

:: เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป

:: เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี

ฝากไดนี้ด้วยนะ http://miguel.storythai.com

ฝากนี้ด้วย

http://photo.pratoo.com/?id=13736
http://photo.pratoo.com/?id=13738
http://photo.pratoo.com/?id=14090


 

ผ่านมานานกว่า 2 ปี แล้วที่เด็กหญิงรักเด็กชายคนนี้

หากจะถามถึงเหตุผลว่าเพราะอะไร เด็กหญิงคงตอบไม่ได้

และยังคงสงสัยว่าอะไรในตัวเด็กชายที่มัดใจคนอย่างเด็กหญิงได้นานขนาดนี้

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่เคยมีแม้แต่การ์ดซักใบในโอกาสพิเศษต่างๆ ของเราสองคน

แต่สิ่งหนึ่งที่เด็กหญิงจะได้รับเสมอคือ เค้าจะแอบ เป็นห่วงและหวง อยู่ตลอดเวลา

เด็กชายคนนี้คนที่บอกว่าไม่ใช่คนขี้หึงนะ

แต่ทุกทีที่มีเรื่องมาเล่าให้ฟังว่ามีคนโทรมาเด็กชายคนนี้จะทำเสียงไม่พอใจ

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่ค่อยจะสนใจเมื่อเด็กหญิงเล่าเรื่องราวหน้าแตกให้ฟัง

แต่ก็แปลกนะที่เพื่อนของเด็กชายกลับมีเรื่องราวหน้าแตกของเด็กหญิงมาแซวได้ทุกครั้งที่เจอกัน

เด็กชายคนนี้คนที่บอกกับเด็กหญิงว่าไม่ชอบคุยโทรศัพท์นะ

แต่ตลอด 2 ปีที่ผ่านมาเด็กชายโทรหาเด็กหญิงทุกวันเลย

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่เคยมีคำพูดหวานๆ

ไม่เคยแสดงความเป็นห่วงเป็นใยในยามที่เด็กหญิงต้องไปไหนมาไหนคนเดียว

 
** เด็กหญิงกะเด็กชาย **

แต่สิ่งที่เด็กหญิงได้ยินมาตลอดทั้ง 2 ปี คือคำพูดสั้นๆ ที่คอยพร่ำบอก

กับเด็กหญิงเสมอว่า กลับบ้านดีๆนะ แต่รู้ไหมคำสั้นๆคำนี้แหละได้ซ่อนความเป็นห่วงเอาไว้

เด็กชายคนนี้คนที่พยายามให้เด็กหญิงมีส่วนร่วมในกิจกรรมทุกอย่างของครอบครัวของเด็กชาย

ทั้งที่ไม่เคยพูดว่าอยากให้เข้ากับครอบครัวของเด็กชาย ให้ได้นะ

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่เคยพูดถึงอนาคตของเราสองคนในวันข้างหน้าเลย

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่เคยพูดว่า "คิดถึง" เมื่อยามที่เราอยู่ไกลกัน

แต่พอกลับมาเจอกันอีกทีเด็กชายคนนี้แหละที่กอดฉันซะแน่นไม่ยอมปล่อยเลย

เด็กชายคนนี้คนที่เข้าใจเด็กหญิงคนนี้

เด็กชายคนนี้คนที่อภัยในทุกเรื่องที่เด็กหญิงทำผิดเสมอมา

เด็กคนนี้คนที่มไรที่น่ารักๆ อีกมากมายที่เด็กหญิงคงบรรยายไม่หมด

เด็กชาย คนนี้คนที่เด็กหญิงจะรักตลอดไป

ในตอนนี้เด็กหญิงยังไม่อยากจะเรียกร้องให้ตอนจบระหว่างเด็กหญิงกับเด็กชายเป็นยังงัย

เพราะทุกสิ่งทุกอย่างมักไม่แน่นอนเสมอ

ตอนจบระหว่างเด็กหญิงกับเด็กชายอาจจะไม่ใช่ความสุขความสมหวัง

แต่ระหว่างเราไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแสนนานเท่าใด

มันจะมีแต่ความผูกพันที่ตัดกันไม่ขาด

วันหนึ่งข้างหน้าเราอาจจะเป็นเหมือนเส้นขนานที่ไม่ว่ายังไงก็คงไม่มีวันที่จะได้มาบรรจบกัน

แต่เส้นขนานคู่นั้นก็ยังคงได้มองเห็นความเป็นไปของกันและกันได้รับรู้เรื่องราวของกันและกัน

และได้เดินเคียงคู่กันตลอดไป ฉันรักเค้าเด็กชายของฉัน

** นี้ก็เป็นอีก 1 วันแล้ว ที่ครบ 2 ปี 3 เดือน **

 





++ ผมใหม่อีกแล้ว ++

ฝากไดนี้ด้วยนะ http://miguel.storythai.com

:: สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด

:: สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน

:: เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป

:: ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า

:: เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน

:: คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน

:: เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ

:: จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป เราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจ

:: เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม

:: หรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ

:: แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง

:: บางทีสิ่งที่เราทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้เค้ารำคาญ

:: แต่เราทำไปเพราะเรารักเค้าจริงๆ

:: เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิท

:: เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้ด้วยความจริงใจ

:: เค้าเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม

:: สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ

:: แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง

:: เค้าไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น

:: ทำไมเค้าไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่เค้าลืมไป

:: กับคนที่หวังดีกับเค้าแต่เค้าไม่เคยมอง

:: เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป

:: เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี

ฝากไดนี้ด้วยนะ http://miguel.storythai.com

ฝากนี้ด้วย

http://photo.pratoo.com/?id=13736
http://photo.pratoo.com/?id=13738
http://photo.pratoo.com/?id=14090


 

ผ่านมานานกว่า 2 ปี แล้วที่เด็กหญิงรักเด็กชายคนนี้

หากจะถามถึงเหตุผลว่าเพราะอะไร เด็กหญิงคงตอบไม่ได้

และยังคงสงสัยว่าอะไรในตัวเด็กชายที่มัดใจคนอย่างเด็กหญิงได้นานขนาดนี้

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่เคยมีแม้แต่การ์ดซักใบในโอกาสพิเศษต่างๆ ของเราสองคน

แต่สิ่งหนึ่งที่เด็กหญิงจะได้รับเสมอคือ เค้าจะแอบ เป็นห่วงและหวง อยู่ตลอดเวลา

เด็กชายคนนี้คนที่บอกว่าไม่ใช่คนขี้หึงนะ

แต่ทุกทีที่มีเรื่องมาเล่าให้ฟังว่ามีคนโทรมาเด็กชายคนนี้จะทำเสียงไม่พอใจ

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่ค่อยจะสนใจเมื่อเด็กหญิงเล่าเรื่องราวหน้าแตกให้ฟัง

แต่ก็แปลกนะที่เพื่อนของเด็กชายกลับมีเรื่องราวหน้าแตกของเด็กหญิงมาแซวได้ทุกครั้งที่เจอกัน

เด็กชายคนนี้คนที่บอกกับเด็กหญิงว่าไม่ชอบคุยโทรศัพท์นะ

แต่ตลอด 2 ปีที่ผ่านมาเด็กชายโทรหาเด็กหญิงทุกวันเลย

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่เคยมีคำพูดหวานๆ

ไม่เคยแสดงความเป็นห่วงเป็นใยในยามที่เด็กหญิงต้องไปไหนมาไหนคนเดียว

 
** เด็กหญิงกะเด็กชาย **

แต่สิ่งที่เด็กหญิงได้ยินมาตลอดทั้ง 2 ปี คือคำพูดสั้นๆ ที่คอยพร่ำบอก

กับเด็กหญิงเสมอว่า กลับบ้านดีๆนะ แต่รู้ไหมคำสั้นๆคำนี้แหละได้ซ่อนความเป็นห่วงเอาไว้

เด็กชายคนนี้คนที่พยายามให้เด็กหญิงมีส่วนร่วมในกิจกรรมทุกอย่างของครอบครัวของเด็กชาย

ทั้งที่ไม่เคยพูดว่าอยากให้เข้ากับครอบครัวของเด็กชาย ให้ได้นะ

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่เคยพูดถึงอนาคตของเราสองคนในวันข้างหน้าเลย

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่เคยพูดว่า "คิดถึง" เมื่อยามที่เราอยู่ไกลกัน

แต่พอกลับมาเจอกันอีกทีเด็กชายคนนี้แหละที่กอดฉันซะแน่นไม่ยอมปล่อยเลย

เด็กชายคนนี้คนที่เข้าใจเด็กหญิงคนนี้

เด็กชายคนนี้คนที่อภัยในทุกเรื่องที่เด็กหญิงทำผิดเสมอมา

เด็กคนนี้คนที่มไรที่น่ารักๆ อีกมากมายที่เด็กหญิงคงบรรยายไม่หมด

เด็กชาย คนนี้คนที่เด็กหญิงจะรักตลอดไป

ในตอนนี้เด็กหญิงยังไม่อยากจะเรียกร้องให้ตอนจบระหว่างเด็กหญิงกับเด็กชายเป็นยังงัย

เพราะทุกสิ่งทุกอย่างมักไม่แน่นอนเสมอ

ตอนจบระหว่างเด็กหญิงกับเด็กชายอาจจะไม่ใช่ความสุขความสมหวัง

แต่ระหว่างเราไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแสนนานเท่าใด

มันจะมีแต่ความผูกพันที่ตัดกันไม่ขาด

วันหนึ่งข้างหน้าเราอาจจะเป็นเหมือนเส้นขนานที่ไม่ว่ายังไงก็คงไม่มีวันที่จะได้มาบรรจบกัน

แต่เส้นขนานคู่นั้นก็ยังคงได้มองเห็นความเป็นไปของกันและกันได้รับรู้เรื่องราวของกันและกัน

และได้เดินเคียงคู่กันตลอดไป ฉันรักเค้าเด็กชายของฉัน

** นี้ก็เป็นอีก 1 วันแล้ว ที่ครบ 2 ปี 3 เดือน **

 





++ ผมใหม่อีกแล้ว ++

ฝากไดนี้ด้วยนะ http://miguel.storythai.com

+ พยามาบอกกับตัวเองเสมอว่า...

+ ในแต่ล่ะวัน.....  ให้เริ่มต้นด้วยการยิ้ม..ไม่ว่าเรื่องนั้นจะทำให้ยิ้มได้กี่เรื่องในเช้านั้น

+ ในแต่ล่ะวัน.....  ให้นึกขอบคุณ.. อะไรก็ตามที่ดีต่อเราวันละ 1 เรื่อง หรือ 1 คน

+ ในแต่ล่ะวัน.....  ให้จบทุกอย่างที่เป็นปัญหาไว้ที่จุดๆนั้นอย่ากลับมาคิดให้รกสมอง
   (ดูเหมือน 1 วัน ทำหลายอย่างจัง)

+ ในแต่ล่ะวัน.....  ให้ทำความรู้จักคนเพิ่มขึ้นอย่างน้อยวันล่ะ 1 คน

++ แต่ลืมบอกตัวเองว่า.....  อย่าลืมรักษาคนรู้จักไว้ให้อยู่กับเราไปนานๆ ++

+ คำว่า.....  ไม่มีเวลา  ที่พูดบ่อยจนติดปากหรือได้ยินบ่อยจนติดหู

+ ทำให้ความสำคัญของปิดตังเองลงอย่างเงียบๆ รุ้สึกอีกที่ก็ห่างเหินจนลืมสาเหตุไปซะแล้ว

+ จะว่าไปคนเรามีเวลาด้วยกันอยู่คนล่ะ 24 ชม. ไม่มากไม่น้อยไปกว่านี้

+ แต่บางที่ทำไมดูเหมือนเวลาของบางคนถึงดูน้อยว่าอีกคน

+ หรือเพราะว่าคนเราทำอะไรได้หลายๆอย่างในเวลาเดียวกัน

+ สมองมนุษย์สร้งสรรค์ตวามสามารถในการวื่อสารให้คนทั่วโลกได้มีโกกาสคุยกัน

+ ย่อโลกให้เล็กลงคุยกันได้แม้จะอยู่กันคนละซีกโลก

+ แต่ลืมสื่อสารกับคนใกล้ตัว.....  ยิ่งอยู่ใกล้กันยิ่งให้ระยะเวลาอยู่ด้วยกันนานๆ

+ กลับคุยกันน้อยลงด้วยเหตูผลที่ว่า.....

++ อยู่ด้วยกันมาขนาดนี้ยังไม่รู้ใจกันอีกหรอ ++

+ ตอนนี้ยังอยากคุยกกันอยู่รึเปล่า ?

+ ยังสบายดัมั๊ย ?

+ ถ้ายังไม่มีเวลาอยู่  มาเอาเวลาของเราไปช่วยกันมั๊ย

++ ถึงแม้ว่าส่วนตัวจะไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงถ้ามันจะต้องเกิดขึ้นก็คงไม่ยื้อ ++

++ เวลาเปลี่ยน อะไรๆ ก็เปลี่ยน เราก็คงต้องเปลี่ยน ++

+ ก่อนที่จะทำวันนี้ เราจะทำความรู้จักกับผู้คนใหม่ๆ

+ อย่าลืมสำรวจตัวว่า.....

++ ในช่วงเวลามที่ผ่านมา เราทำใครหล่นหายไปจากชีวิตหรือเปล่า ++




ฝากไดนี้ด้วยค่ะ  http://miguel.storythai.com

:: สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด

:: สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน

:: เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป

:: ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า

:: เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน

:: คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน

:: เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ

:: จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป เราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจ

:: เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม

:: หรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ

:: แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง

:: บางทีสิ่งที่เราทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้เค้ารำคาญ

:: แต่เราทำไปเพราะเรารักเค้าจริงๆ

:: เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิท

:: เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้ด้วยความจริงใจ

:: เค้าเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม

:: สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ

:: แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง

:: เค้าไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น

:: ทำไมเค้าไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่เค้าลืมไป

:: กับคนที่หวังดีกับเค้าแต่เค้าไม่เคยมอง

:: เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป

:: เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี

ฝากไดนี้ด้วยนะ http://miguel.storythai.com

ฝากนี้ด้วย

http://photo.pratoo.com/?id=13736
http://photo.pratoo.com/?id=13738
http://photo.pratoo.com/?id=14090


 

ผ่านมานานกว่า 2 ปี แล้วที่เด็กหญิงรักเด็กชายคนนี้

หากจะถามถึงเหตุผลว่าเพราะอะไร เด็กหญิงคงตอบไม่ได้

และยังคงสงสัยว่าอะไรในตัวเด็กชายที่มัดใจคนอย่างเด็กหญิงได้นานขนาดนี้

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่เคยมีแม้แต่การ์ดซักใบในโอกาสพิเศษต่างๆ ของเราสองคน

แต่สิ่งหนึ่งที่เด็กหญิงจะได้รับเสมอคือ เค้าจะแอบ เป็นห่วงและหวง อยู่ตลอดเวลา

เด็กชายคนนี้คนที่บอกว่าไม่ใช่คนขี้หึงนะ

แต่ทุกทีที่มีเรื่องมาเล่าให้ฟังว่ามีคนโทรมาเด็กชายคนนี้จะทำเสียงไม่พอใจ

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่ค่อยจะสนใจเมื่อเด็กหญิงเล่าเรื่องราวหน้าแตกให้ฟัง

แต่ก็แปลกนะที่เพื่อนของเด็กชายกลับมีเรื่องราวหน้าแตกของเด็กหญิงมาแซวได้ทุกครั้งที่เจอกัน

เด็กชายคนนี้คนที่บอกกับเด็กหญิงว่าไม่ชอบคุยโทรศัพท์นะ

แต่ตลอด 2 ปีที่ผ่านมาเด็กชายโทรหาเด็กหญิงทุกวันเลย

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่เคยมีคำพูดหวานๆ

ไม่เคยแสดงความเป็นห่วงเป็นใยในยามที่เด็กหญิงต้องไปไหนมาไหนคนเดียว

 
** เด็กหญิงกะเด็กชาย **

แต่สิ่งที่เด็กหญิงได้ยินมาตลอดทั้ง 2 ปี คือคำพูดสั้นๆ ที่คอยพร่ำบอก

กับเด็กหญิงเสมอว่า กลับบ้านดีๆนะ แต่รู้ไหมคำสั้นๆคำนี้แหละได้ซ่อนความเป็นห่วงเอาไว้

เด็กชายคนนี้คนที่พยายามให้เด็กหญิงมีส่วนร่วมในกิจกรรมทุกอย่างของครอบครัวของเด็กชาย

ทั้งที่ไม่เคยพูดว่าอยากให้เข้ากับครอบครัวของเด็กชาย ให้ได้นะ

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่เคยพูดถึงอนาคตของเราสองคนในวันข้างหน้าเลย

เด็กชายคนนี้คนที่ไม่เคยพูดว่า "คิดถึง" เมื่อยามที่เราอยู่ไกลกัน

แต่พอกลับมาเจอกันอีกทีเด็กชายคนนี้แหละที่กอดฉันซะแน่นไม่ยอมปล่อยเลย

เด็กชายคนนี้คนที่เข้าใจเด็กหญิงคนนี้

เด็กชายคนนี้คนที่อภัยในทุกเรื่องที่เด็กหญิงทำผิดเสมอมา

เด็กคนนี้คนที่มไรที่น่ารักๆ อีกมากมายที่เด็กหญิงคงบรรยายไม่หมด

เด็กชาย คนนี้คนที่เด็กหญิงจะรักตลอดไป

ในตอนนี้เด็กหญิงยังไม่อยากจะเรียกร้องให้ตอนจบระหว่างเด็กหญิงกับเด็กชายเป็นยังงัย

เพราะทุกสิ่งทุกอย่างมักไม่แน่นอนเสมอ

ตอนจบระหว่างเด็กหญิงกับเด็กชายอาจจะไม่ใช่ความสุขความสมหวัง

แต่ระหว่างเราไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแสนนานเท่าใด

มันจะมีแต่ความผูกพันที่ตัดกันไม่ขาด

วันหนึ่งข้างหน้าเราอาจจะเป็นเหมือนเส้นขนานที่ไม่ว่ายังไงก็คงไม่มีวันที่จะได้มาบรรจบกัน

แต่เส้นขนานคู่นั้นก็ยังคงได้มองเห็นความเป็นไปของกันและกันได้รับรู้เรื่องราวของกันและกัน

และได้เดินเคียงคู่กันตลอดไป ฉันรักเค้าเด็กชายของฉัน

** นี้ก็เป็นอีก 1 วันแล้ว ที่ครบ 2 ปี 3 เดือน **

 





++ ผมใหม่อีกแล้ว ++

ฝากไดนี้ด้วยนะ http://miguel.storythai.com

+ พยามาบอกกับตัวเองเสมอว่า...

+ ในแต่ล่ะวัน.....  ให้เริ่มต้นด้วยการยิ้ม..ไม่ว่าเรื่องนั้นจะทำให้ยิ้มได้กี่เรื่องในเช้านั้น

+ ในแต่ล่ะวัน.....  ให้นึกขอบคุณ.. อะไรก็ตามที่ดีต่อเราวันละ 1 เรื่อง หรือ 1 คน

+ ในแต่ล่ะวัน.....  ให้จบทุกอย่างที่เป็นปัญหาไว้ที่จุดๆนั้นอย่ากลับมาคิดให้รกสมอง
   (ดูเหมือน 1 วัน ทำหลายอย่างจัง)

+ ในแต่ล่ะวัน.....  ให้ทำความรู้จักคนเพิ่มขึ้นอย่างน้อยวันล่ะ 1 คน

++ แต่ลืมบอกตัวเองว่า.....  อย่าลืมรักษาคนรู้จักไว้ให้อยู่กับเราไปนานๆ ++

+ คำว่า.....  ไม่มีเวลา  ที่พูดบ่อยจนติดปากหรือได้ยินบ่อยจนติดหู

+ ทำให้ความสำคัญของปิดตังเองลงอย่างเงียบๆ รุ้สึกอีกที่ก็ห่างเหินจนลืมสาเหตุไปซะแล้ว

+ จะว่าไปคนเรามีเวลาด้วยกันอยู่คนล่ะ 24 ชม. ไม่มากไม่น้อยไปกว่านี้

+ แต่บางที่ทำไมดูเหมือนเวลาของบางคนถึงดูน้อยว่าอีกคน

+ หรือเพราะว่าคนเราทำอะไรได้หลายๆอย่างในเวลาเดียวกัน

+ สมองมนุษย์สร้งสรรค์ตวามสามารถในการวื่อสารให้คนทั่วโลกได้มีโกกาสคุยกัน

+ ย่อโลกให้เล็กลงคุยกันได้แม้จะอยู่กันคนละซีกโลก

+ แต่ลืมสื่อสารกับคนใกล้ตัว.....  ยิ่งอยู่ใกล้กันยิ่งให้ระยะเวลาอยู่ด้วยกันนานๆ

+ กลับคุยกันน้อยลงด้วยเหตูผลที่ว่า.....

++ อยู่ด้วยกันมาขนาดนี้ยังไม่รู้ใจกันอีกหรอ ++

+ ตอนนี้ยังอยากคุยกกันอยู่รึเปล่า ?

+ ยังสบายดัมั๊ย ?

+ ถ้ายังไม่มีเวลาอยู่  มาเอาเวลาของเราไปช่วยกันมั๊ย

++ ถึงแม้ว่าส่วนตัวจะไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงถ้ามันจะต้องเกิดขึ้นก็คงไม่ยื้อ ++

++ เวลาเปลี่ยน อะไรๆ ก็เปลี่ยน เราก็คงต้องเปลี่ยน ++

+ ก่อนที่จะทำวันนี้ เราจะทำความรู้จักกับผู้คนใหม่ๆ

+ อย่าลืมสำรวจตัวว่า.....

++ ในช่วงเวลามที่ผ่านมา เราทำใครหล่นหายไปจากชีวิตหรือเปล่า ++




ฝากไดนี้ด้วยค่ะ  http://miguel.storythai.com

28:06:07

อนุเสาวรีย์_คลอง 6

ไปอนุเสาวรีย์ว่าจะไปสะพานแต่ดันได้ไปนังกินข้าวหมูแดงแทนซ๊ะงั้น.....
เพราะเปลี่ยนใจกระทันหันไปคลอง 6 แทน ไปก็ไม่เที่ยวได้ตุ๊กตามา 2 ตัว
น่ารักดีเหมือนกันเป็นเป็ดกะน้องหมา


ไอ่ตัวนี้อ่ะชื่อสดใสซ๊ะเลย


ส่วนดำ ๆ แบบนี้ไอ่ปิ๊ดปี๋ไปเลย..

29:06:07

สวนลุมไนท์_ข้าวสาร

ไปเที่ยวสวนลุมไนท์มาไม่ได้อะไรมาเลย
ไปนั่งลานเบียร์ไปเด๋วเดวก็ไปเที่ยวข้าวสารต่อ
พอไปถึงร้านดันปิดหมดก็มาช้าหนิเลยนั่งเล่นแถว ๆ นั้นสักพัก
แล้วก็กลับบ้าน

30:07:06

fat band
หนุกมั่กมากแต่ดูแต่วงระกวดน่าเสียดายไม่ได้ดูว่าวงไหนชนะ
ดูแต่วงประกวดก็มันแล้ว......เสียดายไม่ได้ดูวงรับเชิญมา..
เพราะจะไปสะพานพุทธต่อไปหาซื้อรองเท้า
มีรูปแต่ละวงมาให้ดู


กลับจากะพานพุทธก็แวะมาดู " โคตรรักเอ็งเลย " ที่เมเจอร์เอกมัย ดูช้าไปป่ะเรื่องนี้
หนังเข้า 22:50 เลิกแล้วกลับบ้านเลยไม่รู้จาไปไหนต่อ
และนี่คือสิ่งที่ได้มาจากสะพานพุทธอ่ะที่จิงได้มา 3 ตัว ที่บ้านมีอยู่อีก 1 ตัว เลยจับมันมาเข้าแก๊งกันเลย


แก๊ง 4 กุมาร

31:07:06

ไปดู Lady in the water ที่ซีคอน เรื่องนี้ดีมั่กน่าดูมากใครยังไม่ดูไปดูซ๊ะ


ผมทรงนี้ที่มาใครทำไม่บอกแต่มันออกมาเป็นแบบนี้

01:08:06

ว่าจะไปเรียนแต่แอหลายบาทเลยกินเสดก็ส่งกันกลับถึงบ้านเกือบ 5 ทุ่ม

พอๆจบเรื่องกินเที่ยวดีกว่า

++ อย่าพูดว่า...รักใครไม่ได้อีกแล้ว ++

+ อย่าพูดว่า ..
+ รักใครไม่ได้อีกแล้ว

+ เพราะแม้พรุ่งนี้ ..
+ เราก็ยังไม่รู้ว่าจะเจออะไร

+ เวลามีคนอกหัก ..
+ ชอบพูดกันนักว่ารักใครไม่ได้อีกแล้ว

+ หลายปีต่อมา ..
+ ก็เห็นคนเหล่านี้มีรักใหม่
+ บางรายก็เจอรักจริง
+ บางรายก็กำลังค้นหาไปเรื่อย ๆ

+ รู้ได้ยังไงว่าจะไม่รักใครอีก ..
+ ในเมื่อยังมีวันข้างหน้าให้เราเดินต่อไป

+ เราอาจจะเจอคนที่ดีกว่าเดิม
+ หรือเราอาจจะพบรักแท้
+ ซึ่งมันจะเกิดขึ้นใน
+ วันไหน ..
+ เดือนไหน ..
+ ปีไหน ..
+ และวิธีไหน

+ เราก็ไม่รู้ ..
+ ไม่มีใครรู้ได้ ..

+ และคนที่ชอบพูดว่า
+ รักใคร ไม่ได้อีก ..

+ ก็มักโดนกลั่นแกล้ง ..
+ ให้พบคนโน้นคนนี้อยู่เรื่อย
+ คงไม่มีใครอยากทดสอบว่า
+ แน่จริงหรือเปล่าที่พูด
+ เพราะฉะนั้น ..
+ ถ้าเราไม่ใช่หมอดู.รู้ชะตาชีวิตตัวเองล่วงหน้า
+ ก็เลิกพูดว่า

+ รักใครไม่ได้อีกแล้ว ซะเถอะ

+ เพราะคนที่จะทำให้เราเสียคำพูด
+ อาจเดินทางมาถึงในวันพรุ่งนี้
+ ก็เป็นได้ ...

ฝากไดนี้ด้วยนะจ๊ะ
http://miguel.storythai.com