:: สิ่ ง ที่ อ ยู่ ใ ก ล้ ตั ว ::
:: สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด
:: สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน
:: เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป
:: ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า
:: เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน
:: คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน
:: เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ
:: จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป เราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจ
:: เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม
:: หรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ
:: แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง
:: บางทีสิ่งที่เราทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้เค้ารำคาญ
:: แต่เราทำไปเพราะเรารักเค้าจริงๆ
:: เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิท
:: เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้ด้วยความจริงใจ
:: เค้าเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม
:: สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ
:: แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง
:: เค้าไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น
:: ทำไมเค้าไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่เค้าลืมไป
:: กับคนที่หวังดีกับเค้าแต่เค้าไม่เคยมอง
:: เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป
:: เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี
ฝากไดนี้ด้วยนะ http://miguel.storythai.com
ฝากนี้ด้วย
http://photo.pratoo.com/?id=13736
http://photo.pratoo.com/?id=13738
http://photo.pratoo.com/?id=14090
คนใหล้ตัวเราชอบมองข้าม
ต้องหันกลับมามองคนใกล้ตัวบ้างแล้ว
เปิดซิงเลยหรอ กิ้วๆ