Losing the sure thing
+ พยามาบอกกับตัวเองเสมอว่า...
+ ในแต่ล่ะวัน..... ให้เริ่มต้นด้วยการยิ้ม..ไม่ว่าเรื่องนั้นจะทำให้ยิ้มได้กี่เรื่องในเช้านั้น
+ ในแต่ล่ะวัน..... ให้นึกขอบคุณ.. อะไรก็ตามที่ดีต่อเราวันละ 1 เรื่อง หรือ 1 คน
+ ในแต่ล่ะวัน..... ให้จบทุกอย่างที่เป็นปัญหาไว้ที่จุดๆนั้นอย่ากลับมาคิดให้รกสมอง
(ดูเหมือน 1 วัน ทำหลายอย่างจัง)
+ ในแต่ล่ะวัน..... ให้ทำความรู้จักคนเพิ่มขึ้นอย่างน้อยวันล่ะ 1 คน
++ แต่ลืมบอกตัวเองว่า..... อย่าลืมรักษาคนรู้จักไว้ให้อยู่กับเราไปนานๆ ++
+ คำว่า..... ไม่มีเวลา ที่พูดบ่อยจนติดปากหรือได้ยินบ่อยจนติดหู
+ ทำให้ความสำคัญของปิดตังเองลงอย่างเงียบๆ รุ้สึกอีกที่ก็ห่างเหินจนลืมสาเหตุไปซะแล้ว
+ จะว่าไปคนเรามีเวลาด้วยกันอยู่คนล่ะ 24 ชม. ไม่มากไม่น้อยไปกว่านี้
+ แต่บางที่ทำไมดูเหมือนเวลาของบางคนถึงดูน้อยว่าอีกคน
+ หรือเพราะว่าคนเราทำอะไรได้หลายๆอย่างในเวลาเดียวกัน
+ สมองมนุษย์สร้งสรรค์ตวามสามารถในการวื่อสารให้คนทั่วโลกได้มีโกกาสคุยกัน
+ ย่อโลกให้เล็กลงคุยกันได้แม้จะอยู่กันคนละซีกโลก
+ แต่ลืมสื่อสารกับคนใกล้ตัว..... ยิ่งอยู่ใกล้กันยิ่งให้ระยะเวลาอยู่ด้วยกันนานๆ
+ กลับคุยกันน้อยลงด้วยเหตูผลที่ว่า.....
++ อยู่ด้วยกันมาขนาดนี้ยังไม่รู้ใจกันอีกหรอ ++
+ ตอนนี้ยังอยากคุยกกันอยู่รึเปล่า ?
+ ยังสบายดัมั๊ย ?
+ ถ้ายังไม่มีเวลาอยู่ มาเอาเวลาของเราไปช่วยกันมั๊ย
++ ถึงแม้ว่าส่วนตัวจะไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงถ้ามันจะต้องเกิดขึ้นก็คงไม่ยื้อ ++
++ เวลาเปลี่ยน อะไรๆ ก็เปลี่ยน เราก็คงต้องเปลี่ยน ++
+ ก่อนที่จะทำวันนี้ เราจะทำความรู้จักกับผู้คนใหม่ๆ
+ อย่าลืมสำรวจตัวว่า.....
++ ในช่วงเวลามที่ผ่านมา เราทำใครหล่นหายไปจากชีวิตหรือเปล่า ++
ฝากไดนี้ด้วยค่ะ http://miguel.storythai.com
แท้งนะจ๊ะที่อุตส่านั่งหลังขดหลังแข็งทำรูปให้
โดนจัยมั๊กๆ
คิดถึงเจ๊จัง